Kinesiotaping twarzy — jak naklejać taśmy i jak je zdejmować?

Czym jest kinesiotaping i jak działa na skórę?

Kinesiotaping twarzy (facetaping) to metoda stworzona przez dr. Kenzo Kase, polegająca na aplikacji elastycznych taśm o strukturze zbliżonej do ludzkiej skóry. W kontekście estetycznym ten bezinwazyjny zabieg służy przede wszystkim do modelowania owalu twarzy, redukcji napięć mięśniowych oraz aktywnej walki z oznakami starzenia.

Regularne naklejanie tejpów pozwala w bezpieczny sposób spłycić zmarszczki mimiczne (w tym m.in. utrwaloną lwią zmarszczkę czy kurze łapki) oraz widocznie poprawić ogólne napięcie cery, stanowiąc doskonałą alternatywę dla agresywnych zabiegów medycyny estetycznej.

Rozważ masaż przed tapingiem

Popularny taping jest często polecany jako uzupełnienie zabiegu masażu manualnego. Według części opinii taping wykonany na spiętej twarzy mija się z celem, dlatego warto wykonać masaż samodzielnie lub w salonie kosmetycznym. W czasie masażu mięśnie zostają rozluźnione, a skóra wygładzona. Przy masażu Kobido możemy dodatkowo uzyskać lifting twarzy. Stosowanie tapingu po masażu pozwala wzmocnić i przedłużyć jego działanie.

Podobne korzyści przynosi joga twarzy. Jeśli regularnie ćwiczysz mięśnie mimiczne, nałożenie taśm tuż po sesji treningowej to świetny sposób na utrwalenie uzyskanych efektów. Kinesiotaping twarzy działa wtedy jak naturalny "gorset" – podtrzymuje rozluźnione tkanki, stymuluje je i nie pozwala na ponowne, niekontrolowane kurczenie się mięśni, np. podczas snu. Dzięki temu zmarszczki wygładzają się znacznie szybciej.

Przygotowanie skóry

Jeśli masz za sobą pierwsze próby nakładania tejpów i zastanawiasz się, dlaczego taśmy tak łatwo się odklejają, to znak, aby przyjrzeć się uważniej przygotowaniu skóry. Przyklejenie tejpów ma powodować „uniesienie” naskórka, dlatego dla odpowiedniego przylegania niezbędna jest czysta, sucha skóra.

Krótko przed kinesiotapingiem twarzy nie należy nakładać kremów, olejków, serum ani makijażu — właściwie żadnych kosmetyków. Tłuste substancje zawarte w kosmetykach spowodują, że taśma może się przesuwać i po prostu nie będzie trzymać się skóry. Aby facetaping spełnił swoje zadanie, skórę należy dokładnie oczyścić, np. przez dwuetapowe oczyszczanie i osuszyć. Są też dostępne specjalistyczne pianki oczyszczające do stosowania przed tapingiem i środki odtłuszczające na bazie alkoholu, jednak przy wrażliwej skórze twarzy możemy poprzestać na zwykłym myciu. Nie należy też myć twarzy przed kinesiotapingiem samym olejkiem (metodą OCM).

O czym jeszcze warto pamiętać? Bezpośrednio przed naklejaniem plastrów nie jest polecane stosowanie drażniących substancji i wykonywanie inwazyjnych zabiegów. Jeśli masz w planach peeling kwasowy, mechaniczny lub na przykład skoncentrowane serum z retinolem, najlepiej to przełożyć. Skóra po ich zastosowaniu może być zaczerwieniona, a naklejenie plastrów tylko wzmocniłoby podrażnienie. Co więcej, jeśli wykonamy tejping na skórze twarzy pokrytej włoskami, przy zdejmowaniu taśm możemy się spodziewać depilującego efektu. Żeby temu zapobiec, warto wcześniej zadbać o gładką skórę. Nie powinno się też wyrywać włosków zaraz przed nałożeniem plastrów.

Jaką taśmę wybrać? Materiał i szerokość

Na początku przygody z tapingiem warto wypróbować oryginalne plastry do kinesiotapingu, stworzone przez Kenzo Kase’a, aby mieć porównanie na jaką jakość (np. moc kleju, materiał), powinniśmy liczyć. Wyjątek może stanowić taśma do kinesiotapingu skóry wrażliwej, która jest często w kolorze cielistym. Pamiętajmy, aby taśma była opisana jako dynamiczna lub do kinesiotapingu, ponieważ na rynku są również dostępne sztywne taśmy do rehabilitacji ciała.

Wybierając produkt do facetapingu, kluczowe znaczenie ma materiał wykonania oraz optymalna szerokość taśmy. Do delikatnej strefy mimicznej twarzy najlepiej nadaje się ultra-cienka, oddychająca bawełna z domieszką elastycznych włókien, pokryta hipoalergicznym klejem akrylowym o obniżonej sile wiązania, co minimalizuje ryzyko powstawania odczynów alergicznych. Standardowa szerokość taśmy wynosi zazwyczaj 5 cm, co stanowi idealną bazę do samodzielnego wycinania węższych pasków (np. o szerokości 1 cm lub 2,5 cm) dopasowanych do anatomii czoła, okolic oczu czy bruzd nosowo-wargowych.

Przygotowanie taśm

Taśmy do kinesiotapingu mają bardzo charakterystyczną budowę, którą należy uwzględnić podczas ich przycinania. Jeśli rozciągniemy taśmę, zobaczymy sinusoidalny wzór, przebiegający przez jej długość. Dzięki takiej budowie tejpy mają zdolność rozciągania wzdłuż, ale nie wszerz. To oznacza, że możemy je przycinać według potrzeb na długości, tworząc np. węższe paski. Natomiast przycinanie maких pasków w poprzek będzie mijało się z celem.

Przed przystąpieniem do cięcia wybieramy obszar twarzy, na którym ma być naklejony tejp i mierzymy długość, na jaką należy przyciąć plaster. Na przykład oklejając czoło, należy zmierzyć długość między linią włosów a obszarem między brwiami. Przy pierwszych próbach dobrze jest zmierzyć długość miarką lub ewentualnie przykładając przed lustrem dłoń. W docinaniu pomogą nam linie pomocnicze na papierowej osłonie plastra.

Jeśli mamy już odpowiednią długość, należy zaokrąglić dwa skrajne końce taśmy, dzięki czemu zmniejsza się szansę na szybkie odklejanie tejpów. Warto też wiedzieć, że klej, znajdujący się na plastrach, będzie lepiej działać, jeśli je lekko rozgrzejemy. Możemy również rozgrzać skórę przez pocieranie.

SPRAWDŹ TEŻ: Kinesiotaping na zmarszczki. Jak działa i jakie daje efekty?

Plastry do kinesiotapingu — jak naklejać? Częstotliwość i efekty

Miejsce przyłożenia plastra do skóry jest bazą, czyli miejscem, w którym taśma będzie ciągnąć skórę. Kiedy uczymy się, jak naklejać taśmy kinezjologiczne, zwróćmy uwagę na prawidłowy początek nakładania tejpa, ponieważ odwrotny kierunek może spowodować np. pogłębianie zmarszczek. Na początku należy przerwać papierową osłonę pośrodku plastra i zdjąć ją bez zbędnego dotykania kleju. Przy nakładaniu początku (bazy) i zakończenia plastra nie rozciągamy przykładanej taśmy. W zależności od potrzeb i zaleceń stosujemy odpowiedni naciąg tylko na jej wewnętrznej, środkowej części.

Taping może trwać od 30 minut do kilku godzin, a w wersji przeciwzmarszczkowej nawet całą noc. Efekt masażu i tapingu utrzymuje się maksymalnie 2–3 dni, więc to działanie raczej krótkoterminowe. Jeśli będziemy je powtarzać, wówczas uda się na dłużej zniwelować zastoje i obrzęki czy wypłaszczyć zmarszczki.

Planując harmonogram zabiegów, musisz dopasować częstotliwość aplikacji do głównego celu estetycznego. Kinesiotaping twarzy w celach przeciwzmarszczkowych i liftingujących najlepiej stosować 2–3 razy w tygodniu, co pozwala naskórkowi na niezbędną regenerację i odpoczynek między kolejnymi sesjami. Z kolei w przypadku intensywnych kuracji drenażowych, których celem jest redukcja porannych obrzęków i zastojów wodnych, dopuszcza się częstsze aplikacje pasków, nawet codziennie rano przez krótki okres, jednak zawsze pod warunkiem całkowitego braku zaczerwienień czy podrażnień skóry.

SPRAWDŹ TEŻ: Taping twarzy – chwilowa moda czy stały trend?

Techniki naklejania taśm a drenaż limfatyczny

Jak naklejać taśmy kinezjologiczne? W celu zapewnienia określonego działania stosuje się kilka podstawowych kształtów naklejania, m.in.: I, Y, X, wachlarz, widelec. Wzory wykonuje się poprzez odpowiednie nacinanie taśmy.

Wyróżniamy też kilka stopni napięć taśmy. Określa się je w procentach:

• Bez naciągnięcia: 0 – 10%.
• Bardzo lekkie: 10 – 15%.
• Lekkie: 15 – 25%.
• Średnie: 25 – 35%.
• Mocne: 50 – 75%.
• Maksymalne: 75 – 100%.

Taśma rozciąga się co prawda do 140%, ale w przypadku kinesiotapingu twarzy zazwyczaj stosuje się lekkie napięcia.

Stosując odpowiednie techniki nacinania taśmy (np. kształt wachlarza lub drobnych pasków typu I), kinesiotaping twarzy aktywnie wspomaga drenaż limfatyczny. Aplikacja taśmy bez naciągnięcia na naciągniętą skórę wywołuje mechaniczne uniesienie tkanek i fałdowanie naskórka, co bezpośrednio redukuje ciśnienie śródmiąższowe w przestrzeniach międzykomórkowych. Dzięki temu procesowi naczynia chłonne rozszerzają się, co diametralnie usprawnia odprowadzanie limfy oraz zalegających toksyn do najbliższych węzłów chłonnych. Rezultatem takiego działania jest szybkie zmniejszenie obrzęków pod oczami, likwidacja opuchlizny oraz widoczna poprawa kolorytu szarej, zmęczonej cery.

Jak zdejmować taśmy do kinesiotapingu?

Kiedy nauczymy się prawidłowo naklejać kinesiotaping, możemy zauważyć, że taśmy trzymają skórę naprawdę mocno. Z tego względu nie powinniśmy ich zrywać jednym zdecydowanym ruchem, ponieważ możemy uszkodzić skórę, a w najlepszym wypadku spowodować mocne podrażnienie. Plastry dynamiczne należy na początku namoczyć w wodzie lub posmarować olejkiem. Można również wykorzystać specjalny środek do usuwania plastrów, dostępny w aptekach.

W kolejnym kroku rozpoczynamy ściąganie przez stopniowe rolowanie tejpa. Ważne jest, aby nie ciągnąć plastra ku górze, a raczej przesuwać go w dół wzdłuż powierzchni, przytrzymując skórę tuż przy odklejanej krawędzi. Po ściągnięciu plastra możemy zmyć ewentualną pozostałość kleju olejkiem, a skórę nawilżyć balsamem łagodzącym.

SPRAWDŹ : Mycie twarzy olejem. Dla kogo?

Mechanizm działania i efekt estetyczny

Główny mechanizm działania kinesiotapingu opiera się na fizycznym unoszeniu zewnętrznych warstw skóry przez kurczącą się taśmę, co tworzy większą przestrzeń podskórną. To uniesienie odciąża receptory bólowe, poprawia mikrokrążenie krwi oraz przyspiesza transport składników odżywczych bezpośrednio do komórek skóry. Natychmiastowy efekt estetyczny objawia się jako wygładzenie drobnych linii mimicznych, zmniejszenie głębokości bruzd oraz widoczne uniesienie owalu twarzy. Na trwałość rezultatów i widoczność stabilnych efektów musimy jednak poczekać – długofalowa redukcja zmarszczek i poprawa gęstości tkanek następuje po około 4–6 tygodniach regularnego stosowania kuracji, kiedy to mięśnie twarzy „nauczą się” nowej, zrelaksowanej pozycji.

Przeciwwskazania medyczne i środki ostrożności

Choć metoda jest całkowicie nieinwazyjna, istnieją wyraźne przeciwwskazania, które bezwzględnie wykluczają facetaping. Należą do nich otwarte rany, aktywne infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), ostre stany zapalne skóry, trądzik różowaty w fazie zaostrzenia oraz zakrzepica żył. Szczególną ostrożność zachowaj także przy cerze naczynkowej, ponieważ zbyt mocny klej mógłby uszkodzić kruche naczynka krwionośne. Aby domowa kuracja była w pełni bezpieczna, przed pierwszą aplikacją wykonaj test uczuleniowy: przyklej mały kawałek taśmy na żuchwie lub za uchem na 2–3 godziny. Jeśli pojawi się świąd, pieczenie lub silny rumień, natychmiast zdejmij plaster.

Taping jest relaksującą i dość prostą metodą na wygładzenie skóry i poprawienie jej ogólnego wyglądu. Warto przejść odpowiedni kurs lub przeszkolenie i wypróbować, jak się sprawdzi.